Winterfiets

De lucht is stil, de paden wit, mijn adem danst een wolk van rit.
Het stuur voelt koud, het landschap traag, de winter legt de wereld laag.
De benen draaien, maar minder snel, het lichaam herinnert elke tel.
Want nu is niet de tijd voor kracht, maar voor geduld, voor zachte pracht.
De fiets kraakt zacht op ijzige grond, een vertraagd ritme, bijna rond.
Geen haast, geen druk, geen snelle top— de winter zegt:
laat los, vertraag, en stop.
Want elke winter geeft ons leer: dat herstel soms meer is dan verkeer.
Dat rust, net als een stille nacht, de basis legt voor nieuwe kracht.
En wanneer straks de lente komt, en elke cel weer wakker rommelt,
dan staan we klaar, sterker dan voorheen— want ook een fietser groeit… door een winter rust alleen. 🚴❄️